Kilka rzeczy o pszczołach, które warto wiedzieć


wszystko o miodzie

Na świecie istnieje około kilkunastu tysięcy gatunków pszczół.

Robotnica to samica, która się nie rozmnaża. Królowa rodziny zapewnia potomstwo. Trutnie, jako osobniki płci męskiej nie posiadają żądeł żyjące jedynie w okresie wiosenno -letnim.

Podczas lotu pszczoła wykonuje 350-450 ruchów skrzydłami na sekundę, czyli około 11 000 do 12 000 razy na minutę.

Przeciętny zasięg lotu pszczół wynosi około 2-3 km, a maksymalny może wynieść do 6 km i więcej.

Pszczoły wspólnie muszą odwiedzić około 3 - 4 milionów kwiatów, aby zebrać nektar na 1 kg miodu.

Podczas jednego lotu po nektar pszczoła odwiedza 40-110 kwiatów.

Pszczoły zbieraczki pobierają nektar z kwiatów, dodając pierwsze enzymy i przynosząc go do ula. W ulu przekazują nektar pszczołom będącym w ulu, które wzbogacają świeży nektar w aminokwasy, kwasy organiczne, dalsze enzymy rozkładające cukry na cukry proste i roznoszą nektar po innych komórkach plastrów celem jego zagęszczenia. W miarę dojrzewania, miód przenoszony jest do kolejnych wyżej położonych komórek, stale wzbogacany w związki organiczne. Dojrzały gęsty miód jest zasklepiany cienką warstwą wosku.

Pszczoła jest jedynym owadem, którego wytwarzaną dla siebie żywność jada człowiek.

Pszczoły wytwarzają miód w podobny sposób od około 150 milionów lat.

Miód to: 80% naturalnych cukrów, około 20% wody, 2% składników mineralnych, witamin, protein i pyłku.

W wielu krajach utrzymuje się pasieki wyłącznie celem prawidłowego zapylania upraw.

Niezwykle ważną rolę odgrywają pszczoły w leśnictwie. Ich praca służy zwiększeniu ilości zdrowych i płodnych nasion potrzebnych do odnawiania lasu, pożywienia dla ptactwa, jak i do zwiększenia urodzaju owoców leśnych (poziomek, borówek, czarnych jagód, jeżyn, malin).

Pszczoła robotnica może wyprodukować w swoim życiu miód w ilości około 1/12 łyżeczki od herbaty.

Żeby wyprodukować około 1 kg miodu, pszczoły muszą przelecieć około 60 000 km.

Przeciętna szybkość pszczoły to 24 kilometry na godzinę.

Pszczoły rozpoznają kolory żółty i niebieski.

Litr miodu waży od 1,38 do 1,45 kg.

Na 1 dcm kwadratowym obustronnie mieści się około 750 komórek pszczelich i około 0,3 kg miodu.

Na jednej ramce może mieścić się do 7000 komórek w zależności od jej typu

Pszczoły budują okrągłe cylindry. Dopiero po ogrzaniu do 40°C wosk zaczyna być płynnym i przekształcany jest w najbardziej energetycznie oszczędną formę sześciokąta.

Królowe pszczoły mogą żyć do 5 lat, składają około 3 000 jaj dziennie

Robotnice żyją od 4 do 24 tygodni, pszczoły „wygryzione” z końca sierpnia do 6 miesięcy.

Trutnie żyją 4-5 tygodni

Gotowe do unasiennienia królowe są zmuszane przez pszczoły do kilkukrotnych lotów godowych (2-5 km), na wys. 15-30 m są unasienniane przez 10-20 trutni. Po stosunku trutnie natychmiast umierają i spadają na ziemię.

Rodzina pszczela składa się w 2/3 z pszczół ulowych (młodych) i w 1/3 z pszczół lotnych.

Zbieraczki nektaru muszą wykonać wspólnie aż 20 000 lotów aby zebrać 1 litr słodkiego surowca, z którego powstanie 150 g dojrzałego miodu.

Pszczoła lotna wylatuje 7-15 razy dziennie. Przerwy między lotami wynoszą ok. 5 min. Czas trwania lotu to ok. 25-45 min.

Pszczoła podczas lotu zużywa 2 mg cukru/1 km.

Żeby napełnić wole miodowe (50-60 mm3) pszczoła odwiedza 15-100 kwiatków.

Pszczoła posiada "zegar czasowy", który mówi jej o jakiej porze dana roślina "mioduje".

Rośliny miododajne to termin potoczny dla określenia roślin pożytkowych tj. takich które dostarczają pokarmu pszczołom . Tym pokarmem może być nektar, pyłek kwiatowy lub spadź.

Nektar to słodki sok wydzielany w nektarnikach zlokalizowanych w kwiatach. Jest on bogaty w cukry, dostarcza energii dla podtrzymania procesów życiowych pszczoły. Miód to odwodniony nektar, jest on końcowym produktem przetwarzania przez pszczoły nektaru. W gniazdach pszczół - ulach, miód jest magazynowany w woskowych plastrach jako pokarm zapasowy na okres braku pożytków lub zimę.

Pyłek kwiatowy to drugi, równie ważny pożytek pszczeli. Dostarcza on tym owadom białka, niezbędnego dla wzrostu i rozwoju larw.